Katarzyna Mokrysz – dyrektor generalna Grupy Mokate

Katarzyna Mokrysz to doktor i dyrektor generalna Mokate Spółka z o.o., spółki produkcyjnej w rodzinnej Grupie Mokate. Jej praca dotyczy zakładów, produktów instant i sprawności operacyjnej, a nie roli założycielki marki ani prowadzenia programów telewizyjnych. W wyszukiwarce często miesza się ją z Teresą Mokrysz, która w 1990 r. przekształciła firmę w Mokate, oraz z dziennikarką o podobnym nazwisku.

Rozróżnienie ma znaczenie praktyczne. Grupa z Ustronia, Żor i czeskich Votic podaje przychody rzędu 1,5 mld zł rocznie, z czego około 80 proc. pochodzi z eksportu na blisko 80 rynków. Czytelnik, który szuka osób za tymi liczbami, potrzebuje mapy funkcji, a nie powielanego skrótu „rodzina od cappuccino”.

Typowy błąd zaczyna się od zdjęcia z gali lub festiwalu szachowego i kończy przypisaniem jednej osobie całej historii firmy. Poniżej przebieg kariery od wejścia w dział półproduktów, przez zakład w Żorach, po obecną funkcję dyrektora generalnego – oraz reguły, które w polskich firmach rodzinnych z branży spożywczej powtarzają się częściej niż biografie medialne.

Pochodzenie i pierwsze kroki

Publiczne źródła nie podają daty i miejsca urodzenia Katarzyny Mokrysz. Wiadomo, że weszła do przedsiębiorstwa jako synowa Teresy i Kazimierza Mokryszów oraz żona Adama Mokrysza, prezesa grupy od 1 stycznia 2016 r. Para ma troje dzieci: Teresę, Kazimierza i Adama. Tytuł doktora pojawia się przy jej nazwisku w materiałach firmowych i wywiadach branżowych; uczelnia i dziedzina nie są w tych publikacjach rozpisane tak szczegółowo jak u męża.

Korzenie samej firmy są starsze niż marka z 1990 r. Rodzina prowadziła sklep kolonialny w Dobrej na Śląsku Cieszyńskim od 1900 r., a w 1927 r. Alojzy Mokrysz otworzył przedsiębiorstwo w Goleszowie. Nazwa Mokate to skrót od MOkrysz, KAzimierz i TEresa. Ten grunt biograficzny jest potrzebny, bo kariera Katarzyny Mokrysz nie zaczyna się od „debiutu publicznego”, tylko od wejścia w już działający kombinat spożywczy.

W typowym przypadku sukcesji w firmie rodzinnej z sektora FMCG (dóbr szybko zbywalnych) małżonek sukcesora nie przejmuje od razu całej grupy. Dostaje wycinek, który da się zmierzyć: linię, zakład albo jednostkę biznesową. Błąd polega na oczekiwaniu, że od pierwszego dnia będzie rzecznikiem marki. Wynik bywa odwrotny: im mocniej ktoś trzyma produkcję, tym rzadziej pojawia się w materiałach wizerunkowych.

Zakład w Żorach i produkcja instant

Zakład w Żorach powstał na przełomie 2000 i 2001 r. jako drugi polski kombinat grupy obok Ustronia. Z czasem nastąpił podział pracy: Ustroń stał się centrum herbat, Żory – kawy, mieszanek instant i półproduktów. Starsze opisy firmy nazywały Katarzynę Mokrysz general managerem zakładu w Żorach. Adam Mokrysz w wywiadzie dla Forbesa wskazywał, że żona zarządza największą fabryką i jednostką biznesową grupy, w której powstają cappuccino, kawy deserowe, czekolady do picia i produkty vendingowe.

To nie jest stanowisko „na wizji”. Odpowiedzialność dotyczy receptur, mocy produkcyjnych, logistyki wewnętrznej i terminów dostaw do sieci oraz odbiorców przemysłowych. W 2024 r. w Żorach przebudowano magazyn na halę z mieszalnią; automatyzacja na poziomie około 90 proc. miała skrócić czas realizacji zamówień. W 2025 r. grupa mówiła o nowym zakładzie kawowym w tym samym mieście, równolegle z rozbudową herbat w Ustroniu.

Typowy błąd rozumienia tej roli brzmi: „skoro firma jest znana z reklamy cappuccino, dyrektor generalny zajmuje się kampaniami”. Kampanie z początku lat 90. i marki herbaciane (Loyd, Minutka) wiąże się w źródłach przede wszystkim z Teresą i Sylwią Mokrysz. Katarzyna Mokrysz występuje publicznie tam, gdzie temat to moce, automatyzacja i utrzymanie skali eksportu, a nie scenariusz spotu.

Półprodukty i Food Ingredients

Około 2006–2007 r. Rzeczpospolita opisywała Katarzynę i Adama Mokryszów jako parę kierującą Business Unit Food Ingredients. Jednostka nadzorowała wytwarzanie i sprzedaż mlecznych półproduktów: zabielaczy, spieniaczy oraz baz wykorzystywanych przez innych producentów cappuccino, lodów, zup w proszku i deserów. Po objęciu nadzoru przez parę przychody z tego segmentu miały się podwoić i na koniec 2006 r. przekroczyć 45 mln zł, co według ówczesnego tekstu przesunęło firmę z piątego na trzecie miejsce w Europie w zabielaczach i spieniaczach.

Tu widać różnicę między marką konsumencką a B2B. Konsument rozpoznaje Minutkę na półce. Odbiorca przemysłowy kupuje bazę tłuszczową albo śmietankę w proszku pod własną etykietą. Druga noga biznesu jest słabiej widoczna, ale to ona tłumaczy, dlaczego udział eksportu w przychodach grupy jest tak wysoki.

Stanowiska decyzyjne w grupie

W grudniu 2015 r., tuż przed zmianą na stanowisku prezesa, Rzeczpospolita przypisywała Katarzynie Mokrysz odpowiedzialność za rozwój i tworzenie nowych produktów. Od 1 stycznia 2016 r. prezesem grupy został Adam Mokrysz, po Marku Tarnowskim. Rodzice, Teresa i Kazimierz, pozostali w radzie nadzorczej. Sylwia Mokrysz – siostra prezesa – działa jako prokurent i członek zarządu Mokate S.A. w Ustroniu.

Obecny opis na stronie historii firmy jest precyzyjniejszy: Katarzyna Mokrysz jest dyrektorem generalnym Mokate Sp. z o.o. To nie to samo co CEO grupy. Prezes odpowiada za strategię, akwizycje i sprzedaż zagraniczną. Dyrektor generalny spółki produkcyjnej trzyma zakład, portfel instant i codzienną zdolność dostaw. W wywiadach para występuje razem; podział zadań jest jednak czytelny, gdy zestawić tematy, które każdy z nich rozwija.

Tabelę czyta się w poziomie: każda osoba ma inny „właścicielski” wycinek, nawet jeśli na zdjęciach stoją obok siebie. Pionowo widać, że sukcesja z 2016 r. nie oznaczała przejęcia wszystkich funkcji przez jedną parę. Marketing herbat i produkcja kaw to dwa różne ośrodki decyzyjne.

Źródło: komunikaty i strona Grupy Mokate, relacje Rzeczpospolitej z 2015 r. oraz materiały firmowe z lat 2023–2026.

Jak to bywa w praktyce

W firmie rodzinnej z kilkoma zakładami typowy układ wygląda tak: sukcesor idzie w sprzedaż zagraniczną, małżonek obejmuje największy obiekt produkcyjny, rodzeństwo trzyma marki i marketing. Decyzja ma uzasadnienie operacyjne – eksport wymaga podróży i sieci dystrybutorów, a linia instant nie zniesie wielotygodniowej nieobecności osoby odpowiedzialnej za mieszalnię. Wynik jest podwójny: grupa rośnie w wolumenie, ale w debacie publicznej zostaje jeden „twarzowy” prezes. Dlatego biografia Katarzyny Mokrysz jest krótsza w encyklopediach niż w wywiadach o automatyzacji.

Eksport, B2B i zmiana skali

Nie było tu przejścia z telewizji publicznej do stacji komercyjnej. Było poszerzenie zakresu: od jednostki półproduktów i jednego zakładu do funkcji dyrektora generalnego spółki, która musi utrzymać dostawy na rynki od Czech i Węgier po Wielką Brytanię, a w półproduktach także do odbiorców we Włoszech czy Azji. Charakter pracy zmienił się z nadzoru nad konkretną linią na odpowiedzialność za zdolność grupy do skalowania produkcji.

Kluczową liczbą artykułu jest udział eksportu. Około 80 proc. przychodów z zagranicy nie oznacza, że osiem na dziesięć paczek Minutki znika z polskich sklepów. To iloraz: sprzedaż poza Polską dzielona przez sprzedaż ogółem. W liczniku są marki własne na rynkach, gdzie grupa ma spółki handlowe, oraz półprodukty sprzedawane pod marką klienta. W mianowniku – także polski detal. Udział rośnie, gdy nowa moc w Żorach lub Ustroniu zasila kontrakty zagraniczne szybciej niż popyt krajowy; spada, gdy drożeje kawa zielona albo mleko w proszku i odbiorcy B2B tną zamówienia.

Policzyć to samodzielnie z zewnątrz jest trudno, bo grupa nie jest jedną spółką giełdową z jednolitym raportem. Mokate S.A. i Mokate Sp. z o.o. publikują osobne dane w KRS. Dlatego w wywiadach powtarza się rząd wielkości dla całej grupy: około 1,5 mld zł przychodu, a nie precyzyjny skonsolidowany zysk. Rozbieżność między „blisko miliarda” z dawniejszych stron firmy a „1,5 mld zł” z lat 2023–2026 to skutek wzrostu i różnego zakresu spółek, a nie dwóch sprzecznych rzeczywistości.

Obecna działalność i powiązania zawodowe

W latach 2023–2025 Katarzyna Mokrysz występuje w wywiadach handlowych jako dyrektor generalna obok prezesa grupy. Tematy, które podnosi, są powtarzalne: rozbudowa Żor, wartości firmy rodzinnej, tempo inwestycji, które nie ma przesłonić charakteru przedsiębiorstwa. We wrześniu 2023 r. para odebrała wyróżnienie Brand Family w plebiscycie BrandMe CEO. Relacje z gali podają też wariant „członek zarządu Grupy Mokate”; oficjalna linia firmy trzyma się tytułu dyrektora generalnego Mokate Sp. z o.o.

Sieć zawodowa jest branżowa, nie redakcyjna. Współpraca obejmuje Polskie Towarzystwo firm rodzinnych i środowisko FBN, targi żywności (SIAL, Gulfood, Foodex) oraz – po stronie męża – Polski Związek Szachowy. Festiwale szachowe w Ustroniu i wizyty arcymistrzów w siedzibie firmy są częścią wizerunku grupy, nie osobnym zawodem dyrektor generalnej. W grudniu 2025 r. prezes wymieniał cztery zakłady: Ustroń, Żory, Częstochowę i Votice, przy zatrudnieniu powyżej 1500 osób.

Dla czytelnika śledzącego media i politykę istotny jest brak drugiej biografii. Katarzyna Mokrysz nie ma udokumentowanego stażu w TVP, redakcjach informacyjnych ani w mediach komercyjnych jako prowadząca. Osoba, którą algorytm czasem podsuwa przy podobnym zapisie nazwiska, to m.in. Katarzyna Mokrzycka, dziennikarka ekonomiczna związana m.in. z „Pulsem Biznesu”. To dwa różne życiorysy.

W liczbach

Liczby w pierwszym wierszu i w eksporcie pochodzą z wypowiedzi przedstawicieli grupy, nie z jednego skonsolidowanego raportu giełdowego. Rząd 1,5 mld zł i 80 proc. eksportu jest spójny w wywiadach z lat 2023–2026; starsze strony firmowe podawały jeszcze „blisko miliard” i niższy udział zagranicy. Wiersz o 45 mln zł dotyczy wyłącznie segmentu półproduktów z 2006 r.

Źródła: Grupa Mokate (strona i wywiady), Rzeczpospolita (2007, 2015), Forbes (profil grupy, 2021), relacje branżowe 2023–2026.

Co dalej

Jeśli celem jest odróżnienie osób o podobnym nazwisku, wystarczy zestawić trzy funkcje: Teresa – założycielka od 1990 r.; Sylwia – prokurent i marketing herbat; Katarzyna – dyrektor generalna spółki produkcyjnej i zakładów instant. To sprawdzenie zajmuje kilka minut w KRS i na stronie zarządu grupy.

Jeśli chodzi o ocenę samej firmy jako pracodawcy albo kontrahenta, punktem wyjścia są sprawozdania Mokate S.A. i Mokate Sp. z o.o. w rejestrze, a nie wywiad wizerunkowy. Koszt odpisu elektronicznego z KRS to opłata urzędowa rzędu kilkudziesięciu złotych; czas – zwykle ten sam dzień.

Jeśli przedmiotem zainteresowania jest sukcesja w firmie rodzinnej, kalendarz 2016 r. i podział ról w tabeli powyżej jest lepszym wzorcem niż historia reklam z początku lat 90. Dobrze przebyta droga w tym modelu wygląda tak: najpierw mierzalny wycinek (zakład, jednostka B2B), potem tytuł dyrektorski w spółce operacyjnej, bez mieszania tej funkcji z prezesurą całej grupy.