Najnowszy sondaż wybory prezydenckie 2026

Rok po zaciętej drugiej turze wyborów prezydenckich z czerwca 2025 roku najnowszy sondaż United Surveys by IBRiS dla Wirtualnej Polski, przeprowadzony pod koniec maja 2026 na tysiącu dorosłych Polaków metodą CATI i CAWI, pokazuje niemal idealny remis w ocenach prezydentury Karola Nawrockiego. Pozytywnie jego działania ocenia 48,2 proc. badanych, negatywnie – 50,1 proc., a różnica mieści się w granicach błędu statystycznego. Ten wynik nie jest przypadkowy – to bezpośrednie echo dramatycznej kampanii, w której Nawrocki pokonał Rafała Trzaskowskiego różnicą zaledwie 0,78 punktu procentowego, zdobywając 50,89 proc. głosów przy frekwencji powyżej 71 proc.

Podział widoczny w sondażu odzwierciedla coś głębszego niż chwilowe wahania poparcia. Społeczeństwo pozostaje rozdar te między dwiema wizjami Polski: jedną zakorzenioną w tradycyjnych wartościach, suwerenności i oporze wobec unijnych regulacji, drugą otwartą na integrację europejską, liberalne zmiany i miejski dynamizm. Sondaż z końca maja 2026 nie tylko potwierdza trwałość tego pęknięcia, ale też pokazuje, jak bardzo oceny prezydenta splatają się z codziennymi doświadczeniami Polaków – od inflacji i cen energii po poczucie bezpieczeństwa kulturowego.

W kolejnych częściach artykułu przyglądamy się szczegółowo mechanice tych badań, ewolucji nastrojów od kampanii 2025 roku, czynnikom kształtującym dzisiejsze opinie oraz szerszemu kontekstowi politycznemu i społecznemu, w którym przyszło rządzić nowemu prezydentowi.

Wyniki najnowszego badania – termometr podzielonego społeczeństwa

Według danych zebranych 28 i 29 maja 2026 roku 23,6 proc. respondentów oceniło prezydenturę Karola Nawrockiego zdecydowanie pozytywnie, a 24,6 proc. raczej pozytywnie. Po stronie krytycznej 23,4 proc. wyraziło ocenę zdecydowanie negatywną, a 26,7 proc. raczej negatywną. Jedynie 1,7 proc. nie miało zdania. Te liczby układają się w niemal symetryczny obraz – Polacy nie tyle wahają się w opiniach, ile trwają w dwóch równoległych rzeczywistościach interpretacyjnych.

Warto zauważyć, że podobne wyniki pojawiały się już wcześniej w 2026 roku. W kwietniowym badaniu tej samej pracowni pozytywne oceny oscylowały wokół 47 proc., negatywne wokół 49,5 proc. Stabilność tego podziału przez kilka miesięcy wskazuje, że nie chodzi o chwilową reakcję na pojedyncze wydarzenia, lecz o utrwaloną polaryzację. Sondaż nie pytał o konkretne decyzje, lecz o ogólną ocenę dotychczasowej prezydentury, co czyni wynik jeszcze bardziej wymownym – Polacy oceniają nie tylko politykę, ale cały styl sprawowania urzędu.

Od prognoz przedwyborczych do rzeczywistości 2025 roku

Przed pierwszą turą wyborów prezydenckich 18 maja 2025 roku większość pracowni dawała lekką przewagę Rafałowi Trzaskowskiemu, choć różnice między kandydatami często mieściły się w granicach błędu. Karol Nawrocki, wspierany przez Prawo i Sprawiedliwość, notował wyniki w okolicach 25–29 proc., podczas gdy Trzaskowski oscylował między 30 a 33 proc. Trzecie miejsce zajmował zazwyczaj Sławomir Mentzen z Konfederacji, przekraczając czasem 10–14 proc. Prognozy drugiej tury wskazywały na minimalną przewagę kandydata Koalicji Obywatelskiej.

Rzeczywistość okazała się bardziej dramatyczna. W drugiej turze 1 czerwca 2025 Nawrocki zwyciężył 50,89 proc. do około 49,11 proc. Wielu komentatorów podkreślało rolę wyborców, którzy w ostatniej chwili zmienili decyzję lub zmobilizowali się pod wpływem emocji kampanii. Sondaże pokazywały też znaczną grupę niezdecydowanych – nawet 7–8 proc. – co w tak wyrównanym starciu decydowało o wyniku. Dzisiejszy remis w ocenach prezydenta jest w pewnym sensie kontynuacją tej samej dynamiki: społeczeństwo, które ledwo wybrało jedną opcję, nie potrafi jej w pełni zaakceptować ani całkowicie odrzucić.

Jak powstają sondaże prezydenckie – między nauką a lustrem nastrojów

Metodologia badań opinii publicznej to nie magia, lecz precyzyjny warsztat. W najnowszym sondażu zastosowano mieszaną technikę CATI (wywiady telefoniczne wspomagane komputerowo) i CAWI (ankiety internetowe). Taka kombinacja pozwala lepiej dotrzeć zarówno do starszych respondentów przyzwyczajonych do telefonu, jak i do młodszych, aktywnych w sieci. Próba tysiąca osób jest standardem w polskich badaniach ogólnopolskich i daje margines błędu na poziomie około trzech punktów procentowych przy 95-procentowym poziomie ufności.

Istnieją jednak zjawiska, których żaden sondaż nie uchwyci w pełni. Efekt „wstydliwego wyborcy” – gdy część osób nie przyznaje się do poparcia kontrowersyjnego kandydata – czy mobilizacja ostatniej chwili potrafią zaburzyć prognozy. W 2025 roku obserwowano właśnie takie ruchy. Dziś, przy ocenie urzędującego prezydenta, podobne mechanizmy działają w obie strony: jedni bronią „swojego” prezydenta za wszelką cenę, inni krytykują go automatycznie przez pryzmat wcześniejszych sympatii partyjnych. Sondaż staje się więc nie tylko pomiarem, ale też odbiciem tego, jak głęboko polityka wniknęła w tożsamość Polaków.

Porównanie z poprzednimi kadencjami – czy polaryzacja osiągnęła szczyt?

Poprzedni prezydent Andrzej Duda również doświadczał wahań poparcia, ale w kluczowych momentach jego oceny pozytywne przekraczały 50–60 proc., szczególnie w okresach konsolidacji wokół spraw bezpieczeństwa czy polityki historycznej. Karol Nawrocki, obejmując urząd w cieniu bardzo wyrównanych wyborów, wszedł na scenę z mniejszym „zapasem zaufania”. Rok później jego notowania oscylują wokół 48 proc. pozytywnych – wynik porównywalny z najsłabszymi okresami poprzedniej kadencji, ale osiągnięty w znacznie bardziej spolaryzowanym środowisku.

Różnica tkwi nie tylko w liczbach, lecz w intensywności emocji. Dawniej krytyka prezydenta często koncentrowała się na konkretnych decyzjach. Dziś oceny są bardziej tożsamościowe: dla części Polaków Nawrocki symbolizuje opór wobec „dyktatu Brukseli” i obronę tradycyjnego modelu rodziny, dla innych – zagrożenie dla praworządności i międzynarodowej pozycji Polski. Taki poziom personalizacji sporu sprawia, że sondaże prezydenckie stają się barometrem nie tyle popularności jednej osoby, ile stanu całego społeczeństwa.

Co kształtuje dzisiejsze oceny? Kluczowe czynniki w praktyce

Analizując dostępne dane i kontekst polityczny, można wskazać kilka głównych obszarów wpływających na opinie o prezydencie:

• Polityka europejska i klimatyczna – Inicjatywy takie jak powołanie Rady Nowej Konstytucji czy pomysły referendum w sprawach unijnej polityki klimatycznej spotykają się z mieszanymi, często negatywnymi reakcjami. Część społeczeństwa widzi w nich konieczną obronę suwerenności, inni – niepotrzebne zaostrzanie konfliktu z Brukselą.
• Gospodarka i codzienne życie – Inflacja, ceny energii i poczucie bezpieczeństwa materialnego nadal mocno rzutują na oceny. Prezydent, choć nie odpowiada bezpośrednio za politykę gospodarczą rządu, jest przez wielu kojarzony z ogólnym kierunkiem zmian.
• Styl komunikacji i tożsamość – Dla wyborców prawicy Nawrocki jawi się jako autentyczny, twardy obrońca polskich interesów. Dla przeciwników jego język i gesty bywają odbierane jako konfrontacyjne i dzielące.
• Kohabitacja z rządem Donalda Tuska – Możliwość weta prezydenckiego w zderzeniu z koalicyjną większością parlamentarną tworzy stałe napięcie. Część Polaków docenia tę „hamulcową” rolę, inni widzą w niej blokowanie reform.

Te czynniki nie działają w próżni. Nakładają się na regionalne różnice – silniejsze poparcie dla prezydenta na wschodzie i w mniejszych miejscowościach, bardziej krytyczne nastawienie w dużych aglomeracjach – oraz na wiekowe i edukacyjne podziały. Młodzi mieszkańcy miast częściej oceniają go negatywnie, starsi mieszkańcy wsi – pozytywnie.

Scena polityczna w 2026 roku – szerszy kontekst sondaży prezydenckich

Najnowsze badania partyjne z maja i czerwca 2026 pokazują, że Koalicja Obywatelska utrzymuje prowadzenie w preferencjach do Sejmu przed wyborami parlamentarnymi 2027, z wynikami wokół 32–34 proc. Prawo i Sprawiedliwość plasuje się na poziomie 26–27 proc., a Konfederacja notuje wzrosty. W tym układzie prezydent Nawrocki pozostaje ważnym punktem odniesienia dla prawicy, ale jego oceny nie przekładają się automatycznie na wzrost poparcia dla PiS.

Zaufanie do głowy państwa często plasuje się wyżej niż ogólna ocena prezydentury – w niektórych badaniach z wiosny 2026 Nawrocki zajmował czołowe miejsca w rankingach zaufania do polityków. To pokazuje, że Polacy potrafią oddzielać osobę od pełnionego urzędu, choć granica bywa cienka. Sondaże prezydenckie w 2026 roku stały się więc nie tylko miernikiem popularności, ale też wskaźnikiem tego, jak bardzo urząd prezydenta wpływa na codzienne postrzeganie polityki.

Dane pochodzą z publicznych komunikatów pracowni badawczych i mediów; różnice metodologiczne oraz daty realizacji uniemożliwiają bezpośrednie porównanie jeden do jednego, ale trend stabilnego podziału jest wyraźny.

Co dalej? Sondaże jako punkt wyjścia do rozmowy o Polsce

Najnowszy sondaż wybory prezydenckie w 2026 roku nie daje jednoznacznej odpowiedzi, kto „wygrywa” w oczach społeczeństwa. Zamiast tego przypomina, że polska demokracja wciąż przetwarza skutki najostrzejszego w ostatnich latach starcia dwóch wizji. Dla jednych prezydent Nawrocki to niezbędny hamulec wobec zbyt szybkich zmian, dla innych – symbol cofnięcia kraju. Obie strony mają swoje racje, swoje lęki i swoje nadzieje.

W praktyce oznacza to, że każdy kolejny sondaż będzie nie tylko informacją o popularności jednej osoby, ale też testem tego, czy Polacy potrafią znaleźć wspólny język mimo różnic. Wyniki z maja 2026 pokazują, że ten język wciąż jest trudny do znalezienia – i właśnie dlatego warto śledzić kolejne badania z uwagą, bez uproszczeń i bez nadmiernego optymizmu czy pesymizmu. Rozmowa o Polsce trwa dalej, a sondaże są tylko jednym z jej wątków.