Szmaciak gałęzisty nie jest już gatunkiem chronionym

Великий кучерявий бежевий гриб біля основи дерева серед опалого листя

Źródło podało w nagraniu, że szmaciaka gałęzistego, zwanego też siedzuniem sosnowym, do 2014 roku nie wolno było zbierać. Obecnie pozyskiwanie tego grzyba jest legalne i wielu grzybiarzy już to robi.

Siedzuń sosnowy ma nieregularną, delikatną budowę. Przypomina koralowiec, kalafior albo rozgotowany makaron, dlatego łatwo zwraca uwagę podczas spaceru po lesie. Źródło zaznacza, że nie tylko wygląd przyciąga zbieraczy.

Grzyb towarzyszy przede wszystkim starym sosnom i rośnie najczęściej bardzo blisko pnia. W Polsce trafiają się też inne odmiany szmaciaka. Siedzuń jodłowy i dębowy występują rzadziej, ale można na nie natrafić kolejno przy jodłach oraz dębach.

Czyszczenie, transport i zastosowanie w kuchni

Ziemia i igły łatwo wpadają między elementy owocnika. Wydostanie ich bywa trudne, bo grzyb jest delikatny i łatwo go uszkodzić, także podczas transportu. Elastyczny, biały miąższ przypomina w smaku orzechy.

Można go dodać do jajecznicy albo użyć jako składnik zupy. Podobnie jak inne grzyby da się go ususzyć i wykorzystać później. Inne nazwy siedzunia sosnowego to kozia broda, strzępiak kędzierzawy, sorokop oraz siedź.

W 1980 roku Poczta Polska wyemitowała znaczek pocztowy z wizerunkiem szmaciaka gałęzistego o nominale 8 zł. Pozostawał w obiegu do końca 1994 roku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *